Μάϊος 2001 ( Πάσχα στα ξένα β' )

Αγαπητό μου ημερολόγιο θυμάμαι και συγχίζομαι :

Και ήρθε η Νίνα από Ελλάδα κουβαλώντας μεταξύ άλλων : 1) μικρή αθώα -φαινομενικά - χειραποσκευή βάρους 37 κιλών , πεσκέσι από την μανούλα μου για τα ξενιτεμένα της , 2) σούβλα 3) τον τέως σύζυγό της για να κουβαλά τα Νο 1 & 2 γιατί η φίλη μου ταξιδεύει πάντα με στυλ και
4) συκωταριές και αντεράκια που τα είχε ζωστεί ως τρομοκράτης επειδή τότε ήταν η χρονιά που η ΕΟΚ προσπάθησε να επιβάλει κοκορετσοαπαγόρευση .

Και πήρε άδεια η Μπέλα και ο Πατ να σουβλιστεί αρνί στον κήπο τους και κάλεσαν επί τη ευκαιρία και την δημαρχίνα του χωριού που τις φάνηκε παράξενο το όλο σκηνικό . Και κανονίσαμε τις προσκλήσεις μας και μοιράσαμε τις δουλειές και είμασταν όλοι μες στην οργάνωση και την χαρά .

Και το Μεγάλο Σάββατο με βρήκε εμένα να τσουρεκοποιώ και να βάφω αυγά - κατά το πρόγραμμα - και την αδερφή μου , την Νίνα και τον τέως κύριο Νίνα να ψάχνουν τσαντάκια βίντατζ στο Πόρτο Μπέλο επειγόντως και εκτός προγράμματος αλλά ήσαν τρείς και ήμουν μία ...

Πάντως φτάσαμε το απόγευμα στο σπίτι της Μπέλας όπου μοιραστήκαμε και πάλι κατά το πρόγραμμα δίκαια τις δουλειές : Οι άντρες στην παμπ , η αδερφή μου και η Νίνα στους καναπέδες κι εγώ στην κουζίνα με την Μπέλα που μου δήλωσε ότι δεν έκανε τίποτε από τα προγραμματισμένα και δεν θα με βοηθήσει γιατί πολύ έχει αγχωθεί για την επιτυχία τής μάζωξης αλλά με εμπιστεύεται και μπορώ να κάνω ότι θέλω αρκεί να ακολουθώ τις συνταγές της...α , και να ανοίξω φύλο για μανιταρόπιτα που πολύ τις αρέσει αφού τελειώσω τις προγραμματισμένες δουλειές ...

Αγαπητό μου ημερολόγιο δεν θέλω να συγχιστώ πολύ , ούτε να γεμίσω όοοολες τις σελίδες σου κι έτσι δεν θα αναφερθώ σε λεπτομέρειες όπως την απαίτηση του καθενός να μαγειρέψω ( και το έκανα ) με άλλο τρόπο το μερτικό του στις λαθραία εισαχθείσες συκωταριές , στην εντελώς σουρεαλιστική άποψη ( λόγω τιμής υπάρχει !) της Μπέλας για την κατασκευή παστίτσιου και την αναισθησία αδερφής και Νίνας , που μόλις τολμούσα να κάνω παρατήρηση περί τεμπελιάς θύμιζαν την μανιταρόπιτα στην Μπέλα ....

Και ξημέρωσε το Πάσχα και μοιράσαμε πάλι δίκαια - λέει - τις δουλειές , εγώ στο σερβίρισμα/περιποίηση των καλεσμένων , οι άντρες στο ψήσιμο , η Μπέλα επί των δημοσίων σχέσεων και αδερφή και Νίνα επί των δημοσίων θεαμάτων ( δίδασκαν την ομήγυρη τσιφτετέλι....)

Αγαπητό μου ημερολόγιο είπα δεν θα συγχιστώ κι έτσι δεν θα σκεφτώ καθόλου το ότι έσπασε (!) η σούβλα κι έπρεπε η δουλάρα ( εγώ ) να κόψει το αρνί κομμάτια για BBQ γιατί οι υπόλοιπες ήσαν λέει απασχολημένες , ούτε ότι πέρασε όλη η μέρα ακούγοντας τα δύο μοναδικά ελληνικά τραγούδια των οποίων τα λόγια γνώριζε ο Πάτ ( το τράβα μπρός της Αλίκης και το άντε γα@@σου ρε μα@@κω μένα με λένε Στεφανάκο , μου διαφεύγει ο καλλιτέχνης μα λόγω τιμής υπάρχει αυτό το τραγούδι ), ούτε θα αναφερθώ στην σύνθεση της παρέας όπου μεταξύ των άλλων ήσαν : ένας μαύρος μέλος κάποιου εθνοαπελευθερωτικού μετώπου -κανείς δεν κατάλαβε ακριβώς , ένας εβραίος που προσπαθούσε να προσυλητήσει κόσμο , αρκετούς χορτοφάγους ινδούς που κόντεψαν να σκάσουν από το αρνί που έφαγαν , ένα ζευγάρι κινέζων gay με πολύ μπρίο, μία ηθοποιός σοβαρού ρεπερτορίου που ξεσάλωνε κι ένας σκύλος με ψυχολογικά προβλήματα ( ξέρεις τι είναι να ψάχνεις μέσα σε υγρά χόρτα για το αγαπημένο μπαλάκι αγριεμένου σκύλου μπας και ηρεμήσει ;) και δεν θα σκεφτώ το ότι όλο το χωριό έξω από το φράχτη έσπαγε πλάκα μαζί μας ....

Αγαπητό μου ημερολόγιο , δεν θα σκεφτώ τίποτα από όσα με συγχίζουν .... ίσως όμως να μην είναι τυχαίο που μετά από αυτό το Πάσχα η Νίνα και ο τότε κύριος Νίνα χώρισαν , ο Πάτ και η Μπέλα αποφάσισαν να μετακομίσουν στο διπλανό χωριό , το ζευγάρι των gay φίλων μας επισημοποίησε τον δεσμό του , ο μελαμψός φίλος μας αγνοείται , ο εβραίος ασπάστηκε τον βουδισμό , οι ινδοί άλλαξαν διατροφή , η ηθοποιός άλλαξε επάγγελμα και ο σκύλος γύρισε στην ψυχανάλυση .....

Μόνο εγώ παρέμεινα ίδια αγαπητό μου ημερολόγιο , μόνο εγώ ....