Αγαπητό μου ημερολόγιο ,
τί καλή που είναι η παρατεταμένη απεργία των εργαζομένων στην καθαριότητα ! Έτσι , μπόρεσα να ξαναβρώ το πινέλο ζωγραφικής από τρίχα ουράς τσιντσιλά ( μεταφράζεται σε τριψήφιο νούμερο ευρώ ). Και πάω στοίχημα , πώς αν δεν μου έκανε σκηνή ο αλλοδαπός ρακοσυλλέκτης που με νόμισε για επαγγελματικό ανταγωνιστή , η γειτονιά δεν θα είχε πάρει καν χαμπάρι ότι έψαχνα τα σκουπίδια νυχτιάτικα φορώντας στολή δύτη ...
11.4.06
11 Απριλίου 2006 ( Μετεμψύχωση ! )
Αγαπητό μου ημερολόγιο ,
η φίλη μου η Νίνα δείχνει να μην συμμερίζεται τις μεταφυσικές μου ανησυχίες . Νομίζω όμως ότι προσποιήται . Δεν εξηγείται διαφορετικά το ότι μόνο με κοιτά κουνώντας δεξιά αριστερά το κεφάλι της χωρίς να λέει τίποτα. Και τί να πει όταν τα επιχειρήματά μου είναι αδιάσειστα :
- Φαίνεται μοι κήνος ίσος θέοισιν εμμέν' ωνήρ ενάντιος τοι ισδάνει(...) εμμί τεθνάκην δ' ολίγω φαίνομαι !
- Τού αγοριού απέναντι πέστε του πώς πεθαίνω !
Είναι σύμπτωση που δύο γυναίκες με διαφορά αιώνων τραγουδούν τα ίδια λόγια ; Αν αυτό δεν εξηγεί την μετεμψύχωση , τί άλλο θα μπορούσε να την εξηγήσει ; ε;
Επίσης η Νίνα είναι και αχάριστη . Θραύση έκανε το ραβασάκι της με τους παραπάνω στίχους στο bachelor party των φιλολόγων προχτές στο γωνιακό μπαράκι...
η φίλη μου η Νίνα δείχνει να μην συμμερίζεται τις μεταφυσικές μου ανησυχίες . Νομίζω όμως ότι προσποιήται . Δεν εξηγείται διαφορετικά το ότι μόνο με κοιτά κουνώντας δεξιά αριστερά το κεφάλι της χωρίς να λέει τίποτα. Και τί να πει όταν τα επιχειρήματά μου είναι αδιάσειστα :
- Φαίνεται μοι κήνος ίσος θέοισιν εμμέν' ωνήρ ενάντιος τοι ισδάνει(...) εμμί τεθνάκην δ' ολίγω φαίνομαι !
- Τού αγοριού απέναντι πέστε του πώς πεθαίνω !
Είναι σύμπτωση που δύο γυναίκες με διαφορά αιώνων τραγουδούν τα ίδια λόγια ; Αν αυτό δεν εξηγεί την μετεμψύχωση , τί άλλο θα μπορούσε να την εξηγήσει ; ε;
Επίσης η Νίνα είναι και αχάριστη . Θραύση έκανε το ραβασάκι της με τους παραπάνω στίχους στο bachelor party των φιλολόγων προχτές στο γωνιακό μπαράκι...
7.4.06
7 Απριλίου 2006 ( Λευκά ψέμματα με ρόζ πουά ... )
Αγαπητό μου ημερολόγιο,
με ξαναπέτυχε η θεία Αννούλα στο τηλέφωνο. Κι εγώ - όπως συνηθίζω για τα ησυχότερα - ξαναείπα τί κρίμα μόλις έφυγε ο θείος Σταύρος κι ελπίζω να ακούστηκα πειστική γιατί τα νοήματα που μου 'κανε ο θείος Σταύρος που καθόταν απέναντι με αποσυντόνιζαν .
Ο Θείος Σταύρος , μόνιμος κάτοικος εξωτερικού ,ο επονομαζόμενος και ηγέτης από τα υπόλοιπα αρσενικά μέλη της φαμίλιας ( ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ) , διανύει τη 7η δεκαετία της ζωής του , οδηγεί jaguar με σημαιάκι του ΚΚΕ δεμένο πάνω στην γάτα-σήμα ( νιώθει περηφάνια λέει για το τί φτάχνουν τα εργατικά χέρια ) και πιστός στην ιδεολογία του έχει αυτοανακυρηχθεί προστάτης των απανταχού παραστρατημένων κορασίδων του πρώην ανατολικού μπλόκ , με ιδιαίτερη προτίμηση στις χορεύτριες νυχτερινών κέντρων γιατί έχει -λέει - και καλλιτεχνική φύση.
Ο θείος ο Σταύρος έξω καρδιά πάντα , έτοιμος να στήσει γλέντι με το παραμικρό , είναι αγαπητός από όλο το σόϊ και ποτέ δεν παραλήπει να επισκεφθεί κανέναν μας όταν βρίσκεται στην Ελλάδα . Μόνο που αφήνει τις συνειδήσεις μας -και την τύχη - να τα βγάλουν πέρα με την θεία Αννούλα που μια ζωή τον ψάχνει .
Αυτήν την φορά όμως, αγαπητό μου ημερολόγιο νομίζω ότι ο αγαπητός θείος το παράκανε . Είπε στην αγαπητή θεία πως θα επισκεφθεί το πατρικό σπίτι στο νησί να δει τι κάνουν και οι ελιές ( μάλλον η θεία Αννούλα δεν ξέρει από ελιές ) κι έφυγε για δύο μήνες στην Ινδία , την πατρίδα της νέας του "φίλης" ( τί ανατροπή προτιμήσεων!) . Και έχει , όπως μου εξήγησε έτοιμες όλες τις απαντήσεις για την θεία :
- Ανθρωπος είναι και αυτός , βαρέθηκε στο νησί και πήγε στην Λειβαδιά σε έναν φίλο του από τον στρατό που όχι δεν τον ξέρει (μάλλον η θεία δεν ξέρει ακόμα τα μυαλά του θείου).
- Ναι , χάθηκε δύο μήνες γιατί η Λειβαδιά είναι μακρυνό μέρος και μέχρι να πάει και να' ρθει πέρασε ο καιρός ( μάλλον η θεία δεν ξέρει γεωγραφία ).
- Όχι , δεν μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί της γιατί στην Λειβαδιά που είναι τόσο μακρυνό και απομονωμένο μέρος δεν έχουν τηλέφωνα και επιτέλους δεν του δίνει καθόλου σημασία και δεν προσέχει τι της λέει ( μάλλον η θεία δεν ξέρει από υπεκφυγές ).
- Όχι , ούτε το κινητό μπορούσε να απαντήσει γιατί δεν έχει roaming στην Λειβαδιά τόσο μακρυά που είναι , πάλι θα τα ξαναπεί; ( μάλλον η θεία δεν ξέρει από κινητά ) .
Απομένει να δω αν ξέρει η θεία Αννούλα από μεταξωτά σάρι , βαμβακερά πουκάμισα made in India και το Ταζμαχάλ (σε μικρό μαρμάρινο αντίγραφο ) . Αυτά τα δώρα θα της προσφέρει ο θείος για καλόπιασμα , ως ενθύμια από την εξωτική Λειβαδιά.
με ξαναπέτυχε η θεία Αννούλα στο τηλέφωνο. Κι εγώ - όπως συνηθίζω για τα ησυχότερα - ξαναείπα τί κρίμα μόλις έφυγε ο θείος Σταύρος κι ελπίζω να ακούστηκα πειστική γιατί τα νοήματα που μου 'κανε ο θείος Σταύρος που καθόταν απέναντι με αποσυντόνιζαν .
Ο Θείος Σταύρος , μόνιμος κάτοικος εξωτερικού ,ο επονομαζόμενος και ηγέτης από τα υπόλοιπα αρσενικά μέλη της φαμίλιας ( ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ) , διανύει τη 7η δεκαετία της ζωής του , οδηγεί jaguar με σημαιάκι του ΚΚΕ δεμένο πάνω στην γάτα-σήμα ( νιώθει περηφάνια λέει για το τί φτάχνουν τα εργατικά χέρια ) και πιστός στην ιδεολογία του έχει αυτοανακυρηχθεί προστάτης των απανταχού παραστρατημένων κορασίδων του πρώην ανατολικού μπλόκ , με ιδιαίτερη προτίμηση στις χορεύτριες νυχτερινών κέντρων γιατί έχει -λέει - και καλλιτεχνική φύση.
Ο θείος ο Σταύρος έξω καρδιά πάντα , έτοιμος να στήσει γλέντι με το παραμικρό , είναι αγαπητός από όλο το σόϊ και ποτέ δεν παραλήπει να επισκεφθεί κανέναν μας όταν βρίσκεται στην Ελλάδα . Μόνο που αφήνει τις συνειδήσεις μας -και την τύχη - να τα βγάλουν πέρα με την θεία Αννούλα που μια ζωή τον ψάχνει .
Αυτήν την φορά όμως, αγαπητό μου ημερολόγιο νομίζω ότι ο αγαπητός θείος το παράκανε . Είπε στην αγαπητή θεία πως θα επισκεφθεί το πατρικό σπίτι στο νησί να δει τι κάνουν και οι ελιές ( μάλλον η θεία Αννούλα δεν ξέρει από ελιές ) κι έφυγε για δύο μήνες στην Ινδία , την πατρίδα της νέας του "φίλης" ( τί ανατροπή προτιμήσεων!) . Και έχει , όπως μου εξήγησε έτοιμες όλες τις απαντήσεις για την θεία :
- Ανθρωπος είναι και αυτός , βαρέθηκε στο νησί και πήγε στην Λειβαδιά σε έναν φίλο του από τον στρατό που όχι δεν τον ξέρει (μάλλον η θεία δεν ξέρει ακόμα τα μυαλά του θείου).
- Ναι , χάθηκε δύο μήνες γιατί η Λειβαδιά είναι μακρυνό μέρος και μέχρι να πάει και να' ρθει πέρασε ο καιρός ( μάλλον η θεία δεν ξέρει γεωγραφία ).
- Όχι , δεν μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί της γιατί στην Λειβαδιά που είναι τόσο μακρυνό και απομονωμένο μέρος δεν έχουν τηλέφωνα και επιτέλους δεν του δίνει καθόλου σημασία και δεν προσέχει τι της λέει ( μάλλον η θεία δεν ξέρει από υπεκφυγές ).
- Όχι , ούτε το κινητό μπορούσε να απαντήσει γιατί δεν έχει roaming στην Λειβαδιά τόσο μακρυά που είναι , πάλι θα τα ξαναπεί; ( μάλλον η θεία δεν ξέρει από κινητά ) .
Απομένει να δω αν ξέρει η θεία Αννούλα από μεταξωτά σάρι , βαμβακερά πουκάμισα made in India και το Ταζμαχάλ (σε μικρό μαρμάρινο αντίγραφο ) . Αυτά τα δώρα θα της προσφέρει ο θείος για καλόπιασμα , ως ενθύμια από την εξωτική Λειβαδιά.
4.4.06
4 Απριλίου 2006 ( Τρελόκεφο ! )
Αγαπητό μου ημερολόγιο ,
η κολλητή μου είναι πολύ σοβαρός και καλλιεργημένος άνθρωπος ( ο αδερφός μου λέει πως καλλιεργημένες είναι και οι πατάτες μα δεν μιλάνε όσο η Νίνα ) . Εγώ πάλι νομίζω πως χρειάζεται λίγο κέφι , ένα ξαλεγράρισμα να ανοίξει λίγο η καρδιά της και το μάτι της , αυτό λείπει από την κολλητή μου .
- Ντύσου , στολίσου κι ετοιμάσου να σε κυκλοφορήσω , την προέτρεψα . - Φοβάμαι , είπε , και με αγκάλιασε .
Πάντως δεν πολυκατάλαβε αυτό το ντύσου / στολίσου γιατί το Σάββατόβραδο έσκασε μύτη με κάτι μαύρο , κλειστό ως τον λαιμό και - ήμαρτον - πέρλες ( να θυμηθώ να τις χαρίσω σύντομα κάτι σε τιγρέ ) . Είναι όμως φίλη μου και δεν το σχολίασα. . .
Και αυτή δεν σχολίασε τους συνοδούς μας - τουλάχιστον όχι με λόγια. . . Τα μάτια της μόνο στριφογύριζαν από την άσπρη κάλτσα - μαύρο λουστρίνι τού Ανέστη στις χρυσές αλυσίδες τού Νώντα - ο βήχας και ο παράς δεν κρύβονται λέει ο Νώντας ( να θυμηθώ να πληρώσει ο Νώντας το τιγρέ που θα χαρίσω στην Νίνα ) .
Ευτυχώς οι συνοδοί μας , παιδιά με χιούμορ και κοινωνική μόρφωση - η κρεαταγορά είναι πανεπιστήμιο λέει ο Ανέστης - έκαναν το παν να νιώσει άνετα η φίλη μου : Και πρώτο τραπέζι κάτσαμε , και στο λουλούδι μας έπνιξαν όταν ανεβήκαμε στο τραπέζι ( εγώ για να χορέψω η Νίνα για να γκρεμοτσακιστεί και να γλυτώσει όπως έλεγε αστειευόμενη ) και μας εμψύχωσαν σθεναρά όταν πιαστήκαμε μαλλί μαλλί με τις ασυνόδευτες που τους γλυκοκοίταζαν ( εγώ όρμησα μόνο γιατί η Νίνα - αστειευόμενη - έκανε πως δεν με ήξερε ) και την Νίνα σιγοντάριζαν στο ποτό που ήπιε όλον τον Βόσπορο ( για να ξεχάσει που βρίσκεται όπως έλεγε αστειευόμενη ) και ούτε θορυβήθηκαν όταν γύριζε το κεφάλι της σαν το κοριτσάκι στον εξορκιστή βγάζοντας τον Βόσπορο . Εγώ πειράχτηκα μόνο που ο Βόσπορος έπνιξε μια από τις καλύτερές φωτογραφίες που έχω βγάλει ( τσάμπα το τηλέφωνο της Νίνας που έδωσα στον φωτογράφο ...) . Και πειράχτηκα που κρύωσα γιατί στην επιστροφή ο Νώντας επέμενε να έχει η Νίνα το κεφάλι της έξω από το παράθυρο γιατί είναι λέει καινούργια η μπέμπα .
Αχ τι ωραία που περάσαμε αγαπητό μου ημερολόγιο ! Ο Νώντας , ο Ανέστης κι εγώ ανυπομονούμε να συνεχίσουμε την διεύρυνση των οριζόντων αναψυχής της Νίνας . Η Νίνα πάλι , αστειευόμενη πάντα , λέει δεν θέλει να ξαναδεί κανέναν από τους τρείς μας . Τί χιούμορ που έχει η φιλενάδα μου !
η κολλητή μου είναι πολύ σοβαρός και καλλιεργημένος άνθρωπος ( ο αδερφός μου λέει πως καλλιεργημένες είναι και οι πατάτες μα δεν μιλάνε όσο η Νίνα ) . Εγώ πάλι νομίζω πως χρειάζεται λίγο κέφι , ένα ξαλεγράρισμα να ανοίξει λίγο η καρδιά της και το μάτι της , αυτό λείπει από την κολλητή μου .
- Ντύσου , στολίσου κι ετοιμάσου να σε κυκλοφορήσω , την προέτρεψα . - Φοβάμαι , είπε , και με αγκάλιασε .
Πάντως δεν πολυκατάλαβε αυτό το ντύσου / στολίσου γιατί το Σάββατόβραδο έσκασε μύτη με κάτι μαύρο , κλειστό ως τον λαιμό και - ήμαρτον - πέρλες ( να θυμηθώ να τις χαρίσω σύντομα κάτι σε τιγρέ ) . Είναι όμως φίλη μου και δεν το σχολίασα. . .
Και αυτή δεν σχολίασε τους συνοδούς μας - τουλάχιστον όχι με λόγια. . . Τα μάτια της μόνο στριφογύριζαν από την άσπρη κάλτσα - μαύρο λουστρίνι τού Ανέστη στις χρυσές αλυσίδες τού Νώντα - ο βήχας και ο παράς δεν κρύβονται λέει ο Νώντας ( να θυμηθώ να πληρώσει ο Νώντας το τιγρέ που θα χαρίσω στην Νίνα ) .
Ευτυχώς οι συνοδοί μας , παιδιά με χιούμορ και κοινωνική μόρφωση - η κρεαταγορά είναι πανεπιστήμιο λέει ο Ανέστης - έκαναν το παν να νιώσει άνετα η φίλη μου : Και πρώτο τραπέζι κάτσαμε , και στο λουλούδι μας έπνιξαν όταν ανεβήκαμε στο τραπέζι ( εγώ για να χορέψω η Νίνα για να γκρεμοτσακιστεί και να γλυτώσει όπως έλεγε αστειευόμενη ) και μας εμψύχωσαν σθεναρά όταν πιαστήκαμε μαλλί μαλλί με τις ασυνόδευτες που τους γλυκοκοίταζαν ( εγώ όρμησα μόνο γιατί η Νίνα - αστειευόμενη - έκανε πως δεν με ήξερε ) και την Νίνα σιγοντάριζαν στο ποτό που ήπιε όλον τον Βόσπορο ( για να ξεχάσει που βρίσκεται όπως έλεγε αστειευόμενη ) και ούτε θορυβήθηκαν όταν γύριζε το κεφάλι της σαν το κοριτσάκι στον εξορκιστή βγάζοντας τον Βόσπορο . Εγώ πειράχτηκα μόνο που ο Βόσπορος έπνιξε μια από τις καλύτερές φωτογραφίες που έχω βγάλει ( τσάμπα το τηλέφωνο της Νίνας που έδωσα στον φωτογράφο ...) . Και πειράχτηκα που κρύωσα γιατί στην επιστροφή ο Νώντας επέμενε να έχει η Νίνα το κεφάλι της έξω από το παράθυρο γιατί είναι λέει καινούργια η μπέμπα .
Αχ τι ωραία που περάσαμε αγαπητό μου ημερολόγιο ! Ο Νώντας , ο Ανέστης κι εγώ ανυπομονούμε να συνεχίσουμε την διεύρυνση των οριζόντων αναψυχής της Νίνας . Η Νίνα πάλι , αστειευόμενη πάντα , λέει δεν θέλει να ξαναδεί κανέναν από τους τρείς μας . Τί χιούμορ που έχει η φιλενάδα μου !
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)