26 Μαρτίου 2006 ( Αγαθές προθέσεις....)

Αγαπητό μου ημερολόγιο ,
ο ερχομός τής άνοιξης αφύπνισε τα ζωοφιλικά ή φιλοζωικά μου αισθήματα ( δεν ξέρω ποιό είναι το σωστό αλλά έχω και από τα δύο ). Και εξηγούμαι :
Η ξενιτεμένη μου αδερφή μένει σε σπίτι κοντά σε δάσος που έχει κήπο ( το σπίτι , όχι το δάσος ). Και η αδερφή μου φύτεψε λουλούδια ( όχι στο δάσος , στον κήπο ). Και πήγαινε μια αλεπού , ξέθαβε και έτρωγε τους βολβούς . Και πολύ στεναχωριόταν που δεν θα φύτρωναν λουλούδια ( η αδερφή μου, όχι η αλεπού ) .
Κατ' αρχήν ενημερωθήκαμε για τους νόμους περί προστασίας των ζώων - όχι της αδερφής μου - στην χώρα διαμονής της . Έτσι αποκλείσαμε το δίκαννο , τις αρκουδοπαγίδες και τον δυναμίτη . Ύστερα σκεφτήκαμε να την ταϊσουμε ( την αλεπού , όχι την αδερφή μου ). Είναι όμως γατοειδές ή σκυλοειδές η αλεπού ; ( οκ, οκ , δεν είναι επιστημονικοί οι όροι μα κι εγώ δεν δηλώνω φυσιοδίφης...). Τί είδους friskies προτιμάει ;
Μετά από αρκετές δοκιμές , καταλήξαμε ( εμείς και η αλεπού ) σε ένα μείγμα ξηρών τροφών . Η αδερφή μου έστειλε πολλές φωτογραφίες της αλεπούς να τρώει στον κήπο και είναι έκδηλη η ευχαρίστηση στο πρόσωπό της ( και της αδερφής μου που θα'χει ανθισμένο κήπο και της αλεπούς που τρώει κάτι νοστιμότερο από παλιόχορτα ).
Το απλό αυτό γεγονός με δίδαξε πόσο απλή μα γεμάτη νόημα μπορεί να είναι η συνύπαρξη μας με τα άλλα είδη . Συνηδειτοποίησα πώς όλοι χωράμε σ' αυτόν τον πλανήτη . Όλοι χωράμε , δίποδα , τετράποδα και σαρανταποδαρούσες. Όλοι Πλάσματα του ίδιου Θεού είμαστε ( μικρές ενστάσεις μόνο για την κολλητή μου ) . Και νιώθω ήρεμη , γεμάτη στοργή για κάθε μορφή ζωής.
Τώρα το μόνο που μένει είναι να περιμένω λίγο . Ο γουναράς που είδε τις φωτογραφίες είπε πως πρέπει να μεγαλώσει λίγο ( όχι η αδερφή μου , η αλεπού ) αν θέλω και μανσέτες .