13 Απριλίου 2006 ( Νυχτερινή βουτιά )

Αγαπητό μου ημερολόγιο ,
τί καλή που είναι η παρατεταμένη απεργία των εργαζομένων στην καθαριότητα ! Έτσι , μπόρεσα να ξαναβρώ το πινέλο ζωγραφικής από τρίχα ουράς τσιντσιλά ( μεταφράζεται σε τριψήφιο νούμερο ευρώ ). Και πάω στοίχημα , πώς αν δεν μου έκανε σκηνή ο αλλοδαπός ρακοσυλλέκτης που με νόμισε για επαγγελματικό ανταγωνιστή , η γειτονιά δεν θα είχε πάρει καν χαμπάρι ότι έψαχνα τα σκουπίδια νυχτιάτικα φορώντας στολή δύτη ...

11 Απριλίου 2006 ( Μετεμψύχωση ! )

Αγαπητό μου ημερολόγιο ,
η φίλη μου η Νίνα δείχνει να μην συμμερίζεται τις μεταφυσικές μου ανησυχίες . Νομίζω όμως ότι προσποιήται . Δεν εξηγείται διαφορετικά το ότι μόνο με κοιτά κουνώντας δεξιά αριστερά το κεφάλι της χωρίς να λέει τίποτα. Και τί να πει όταν τα επιχειρήματά μου είναι αδιάσειστα :
- Φαίνεται μοι κήνος ίσος θέοισιν εμμέν' ωνήρ ενάντιος τοι ισδάνει(...) εμμί τεθνάκην δ' ολίγω φαίνομαι !
- Τού αγοριού απέναντι πέστε του πώς πεθαίνω !
Είναι σύμπτωση που δύο γυναίκες με διαφορά αιώνων τραγουδούν τα ίδια λόγια ; Αν αυτό δεν εξηγεί την μετεμψύχωση , τί άλλο θα μπορούσε να την εξηγήσει ; ε;
Επίσης η Νίνα είναι και αχάριστη . Θραύση έκανε το ραβασάκι της με τους παραπάνω στίχους στο bachelor party των φιλολόγων προχτές στο γωνιακό μπαράκι...

7 Απριλίου 2006 ( Λευκά ψέμματα με ρόζ πουά ... )

Αγαπητό μου ημερολόγιο,
με ξαναπέτυχε η θεία Αννούλα στο τηλέφωνο. Κι εγώ - όπως συνηθίζω για τα ησυχότερα - ξαναείπα τί κρίμα μόλις έφυγε ο θείος Σταύρος κι ελπίζω να ακούστηκα πειστική γιατί τα νοήματα που μου 'κανε ο θείος Σταύρος που καθόταν απέναντι με αποσυντόνιζαν .
Ο Θείος Σταύρος , μόνιμος κάτοικος εξωτερικού ,ο επονομαζόμενος και ηγέτης από τα υπόλοιπα αρσενικά μέλη της φαμίλιας ( ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ) , διανύει τη 7η δεκαετία της ζωής του , οδηγεί jaguar με σημαιάκι του ΚΚΕ δεμένο πάνω στην γάτα-σήμα ( νιώθει περηφάνια λέει για το τί φτάχνουν τα εργατικά χέρια ) και πιστός στην ιδεολογία του έχει αυτοανακυρηχθεί προστάτης των απανταχού παραστρατημένων κορασίδων του πρώην ανατολικού μπλόκ , με ιδιαίτερη προτίμηση στις χορεύτριες νυχτερινών κέντρων γιατί έχει -λέει - και καλλιτεχνική φύση.
Ο θείος ο Σταύρος έξω καρδιά πάντα , έτοιμος να στήσει γλέντι με το παραμικρό , είναι αγαπητός από όλο το σόϊ και ποτέ δεν παραλήπει να επισκεφθεί κανέναν μας όταν βρίσκεται στην Ελλάδα . Μόνο που αφήνει τις συνειδήσεις μας -και την τύχη - να τα βγάλουν πέρα με την θεία Αννούλα που μια ζωή τον ψάχνει .
Αυτήν την φορά όμως, αγαπητό μου ημερολόγιο νομίζω ότι ο αγαπητός θείος το παράκανε . Είπε στην αγαπητή θεία πως θα επισκεφθεί το πατρικό σπίτι στο νησί να δει τι κάνουν και οι ελιές ( μάλλον η θεία Αννούλα δεν ξέρει από ελιές ) κι έφυγε για δύο μήνες στην Ινδία , την πατρίδα της νέας του "φίλης" ( τί ανατροπή προτιμήσεων!) . Και έχει , όπως μου εξήγησε έτοιμες όλες τις απαντήσεις για την θεία :
- Ανθρωπος είναι και αυτός , βαρέθηκε στο νησί και πήγε στην Λειβαδιά σε έναν φίλο του από τον στρατό που όχι δεν τον ξέρει (μάλλον η θεία δεν ξέρει ακόμα τα μυαλά του θείου).
- Ναι , χάθηκε δύο μήνες γιατί η Λειβαδιά είναι μακρυνό μέρος και μέχρι να πάει και να' ρθει πέρασε ο καιρός ( μάλλον η θεία δεν ξέρει γεωγραφία ).
- Όχι , δεν μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί της γιατί στην Λειβαδιά που είναι τόσο μακρυνό και απομονωμένο μέρος δεν έχουν τηλέφωνα και επιτέλους δεν του δίνει καθόλου σημασία και δεν προσέχει τι της λέει ( μάλλον η θεία δεν ξέρει από υπεκφυγές ).
- Όχι , ούτε το κινητό μπορούσε να απαντήσει γιατί δεν έχει roaming στην Λειβαδιά τόσο μακρυά που είναι , πάλι θα τα ξαναπεί; ( μάλλον η θεία δεν ξέρει από κινητά ) .
Απομένει να δω αν ξέρει η θεία Αννούλα από μεταξωτά σάρι , βαμβακερά πουκάμισα made in India και το Ταζμαχάλ (σε μικρό μαρμάρινο αντίγραφο ) . Αυτά τα δώρα θα της προσφέρει ο θείος για καλόπιασμα , ως ενθύμια από την εξωτική Λειβαδιά.

4 Απριλίου 2006 ( Τρελόκεφο ! )

Αγαπητό μου ημερολόγιο ,
η κολλητή μου είναι πολύ σοβαρός και καλλιεργημένος άνθρωπος ( ο αδερφός μου λέει πως καλλιεργημένες είναι και οι πατάτες μα δεν μιλάνε όσο η Νίνα ) . Εγώ πάλι νομίζω πως χρειάζεται λίγο κέφι , ένα ξαλεγράρισμα να ανοίξει λίγο η καρδιά της και το μάτι της , αυτό λείπει από την κολλητή μου .
- Ντύσου , στολίσου κι ετοιμάσου να σε κυκλοφορήσω , την προέτρεψα . - Φοβάμαι , είπε , και με αγκάλιασε .
Πάντως δεν πολυκατάλαβε αυτό το ντύσου / στολίσου γιατί το Σάββατόβραδο έσκασε μύτη με κάτι μαύρο , κλειστό ως τον λαιμό και - ήμαρτον - πέρλες ( να θυμηθώ να τις χαρίσω σύντομα κάτι σε τιγρέ ) . Είναι όμως φίλη μου και δεν το σχολίασα. . .
Και αυτή δεν σχολίασε τους συνοδούς μας - τουλάχιστον όχι με λόγια. . . Τα μάτια της μόνο στριφογύριζαν από την άσπρη κάλτσα - μαύρο λουστρίνι τού Ανέστη στις χρυσές αλυσίδες τού Νώντα - ο βήχας και ο παράς δεν κρύβονται λέει ο Νώντας ( να θυμηθώ να πληρώσει ο Νώντας το τιγρέ που θα χαρίσω στην Νίνα ) .
Ευτυχώς οι συνοδοί μας , παιδιά με χιούμορ και κοινωνική μόρφωση - η κρεαταγορά είναι πανεπιστήμιο λέει ο Ανέστης - έκαναν το παν να νιώσει άνετα η φίλη μου : Και πρώτο τραπέζι κάτσαμε , και στο λουλούδι μας έπνιξαν όταν ανεβήκαμε στο τραπέζι ( εγώ για να χορέψω η Νίνα για να γκρεμοτσακιστεί και να γλυτώσει όπως έλεγε αστειευόμενη ) και μας εμψύχωσαν σθεναρά όταν πιαστήκαμε μαλλί μαλλί με τις ασυνόδευτες που τους γλυκοκοίταζαν ( εγώ όρμησα μόνο γιατί η Νίνα - αστειευόμενη - έκανε πως δεν με ήξερε ) και την Νίνα σιγοντάριζαν στο ποτό που ήπιε όλον τον Βόσπορο ( για να ξεχάσει που βρίσκεται όπως έλεγε αστειευόμενη ) και ούτε θορυβήθηκαν όταν γύριζε το κεφάλι της σαν το κοριτσάκι στον εξορκιστή βγάζοντας τον Βόσπορο . Εγώ πειράχτηκα μόνο που ο Βόσπορος έπνιξε μια από τις καλύτερές φωτογραφίες που έχω βγάλει ( τσάμπα το τηλέφωνο της Νίνας που έδωσα στον φωτογράφο ...) . Και πειράχτηκα που κρύωσα γιατί στην επιστροφή ο Νώντας επέμενε να έχει η Νίνα το κεφάλι της έξω από το παράθυρο γιατί είναι λέει καινούργια η μπέμπα .
Αχ τι ωραία που περάσαμε αγαπητό μου ημερολόγιο ! Ο Νώντας , ο Ανέστης κι εγώ ανυπομονούμε να συνεχίσουμε την διεύρυνση των οριζόντων αναψυχής της Νίνας . Η Νίνα πάλι , αστειευόμενη πάντα , λέει δεν θέλει να ξαναδεί κανέναν από τους τρείς μας . Τί χιούμορ που έχει η φιλενάδα μου !

28 Μαρτίου 2006 ( Αγένεια ?! )

Αγαπητό μου ημερολόγιο ,
χτες ήπια καφέ με την Εριφύλλη , την φίλη που ασχολείται με την διάδοση της ελληνικής γλώσσας και την μελέτη αρχαίων κειμένων. Μου ανακοίνωσε ότι έτσι πρόχειρα πρόχειρα που έψαξε , εντόπισε 3.000 ονόματα Ναϊάδων και άλλων υδάτινων νυμφών , 3.000 ονόματα που η ετυμολογία τους παραπέμπει στην κίνηση , την υφή , την μορφή των νερών . Και πόσο ασήμαντη και κενή γνώσεων ένιωσα δίπλα στην Εριφύλλη! Από τα 3.000 ονόματα τα σχετικα με το νερό μόνο δύο μπόρεσα να σκεφτώ εκείνη την στιγμή : την Πλάτσα και την Πλούτσα.

Υ.Γ. Αγαπητό μου ημερολόγιο νομίζω ότι η Εριφύλλη είναι γαϊδούρα που έφυγε χωρίς να με χαιρετίσει. Στο κάτω κάτω μόνο άλλα 2.998 ονόματα μένει να σκεφτώ ακόμα.

26 Μαρτίου 2006 ( Αγαθές προθέσεις....)

Αγαπητό μου ημερολόγιο ,
ο ερχομός τής άνοιξης αφύπνισε τα ζωοφιλικά ή φιλοζωικά μου αισθήματα ( δεν ξέρω ποιό είναι το σωστό αλλά έχω και από τα δύο ). Και εξηγούμαι :
Η ξενιτεμένη μου αδερφή μένει σε σπίτι κοντά σε δάσος που έχει κήπο ( το σπίτι , όχι το δάσος ). Και η αδερφή μου φύτεψε λουλούδια ( όχι στο δάσος , στον κήπο ). Και πήγαινε μια αλεπού , ξέθαβε και έτρωγε τους βολβούς . Και πολύ στεναχωριόταν που δεν θα φύτρωναν λουλούδια ( η αδερφή μου, όχι η αλεπού ) .
Κατ' αρχήν ενημερωθήκαμε για τους νόμους περί προστασίας των ζώων - όχι της αδερφής μου - στην χώρα διαμονής της . Έτσι αποκλείσαμε το δίκαννο , τις αρκουδοπαγίδες και τον δυναμίτη . Ύστερα σκεφτήκαμε να την ταϊσουμε ( την αλεπού , όχι την αδερφή μου ). Είναι όμως γατοειδές ή σκυλοειδές η αλεπού ; ( οκ, οκ , δεν είναι επιστημονικοί οι όροι μα κι εγώ δεν δηλώνω φυσιοδίφης...). Τί είδους friskies προτιμάει ;
Μετά από αρκετές δοκιμές , καταλήξαμε ( εμείς και η αλεπού ) σε ένα μείγμα ξηρών τροφών . Η αδερφή μου έστειλε πολλές φωτογραφίες της αλεπούς να τρώει στον κήπο και είναι έκδηλη η ευχαρίστηση στο πρόσωπό της ( και της αδερφής μου που θα'χει ανθισμένο κήπο και της αλεπούς που τρώει κάτι νοστιμότερο από παλιόχορτα ).
Το απλό αυτό γεγονός με δίδαξε πόσο απλή μα γεμάτη νόημα μπορεί να είναι η συνύπαρξη μας με τα άλλα είδη . Συνηδειτοποίησα πώς όλοι χωράμε σ' αυτόν τον πλανήτη . Όλοι χωράμε , δίποδα , τετράποδα και σαρανταποδαρούσες. Όλοι Πλάσματα του ίδιου Θεού είμαστε ( μικρές ενστάσεις μόνο για την κολλητή μου ) . Και νιώθω ήρεμη , γεμάτη στοργή για κάθε μορφή ζωής.
Τώρα το μόνο που μένει είναι να περιμένω λίγο . Ο γουναράς που είδε τις φωτογραφίες είπε πως πρέπει να μεγαλώσει λίγο ( όχι η αδερφή μου , η αλεπού ) αν θέλω και μανσέτες .

23 Μαρτίου 2006 ( Ευχή και κατάρα )

Αγαπητό μου ημερολόγιο ,
αχάραγα με ξύπνησε η Νίνα σήμερα :
- Καλημέρα , πρέπει να αλλάξεις ύφος , δήλωσε .
- Θα χαμογελώ περισσότερο , υποσχέθηκα .
- Λογοτεχνικό ύφος , γαύγισε .
-Τί έχει το ύφος μου , τόλμησα...
- Απολύτως τίποτα! Αυτό σου λέω ηλίθια! Δέχομαι επιθέσεις , βάλλομαι πνευματικά , κριτικάρομαι ανηλεώς και το ανύπαρκτο ύφος σου με εκθέτει! Καταλαβέτο , πρέπει να σε δείχνω για να τους λέω ποιά είμαι ! Θέλω να φαίνεται στο ύφος σου η κουλτούρα, η παιδεία και το ταλέντο μου, το ανάλαφρο είναι και ο βαθύς εσωτερικός μου κόσμος. Εγώ τα ξεδιπλώνω καθημερινά και οι αγνώμονες με σχολιάζουν!
Εδώ σταμάτησε να πάρει ανάσα αγαπητό μου ημερολόγιο και βρήκα ευκαιρία να αντιτάξω :
- Ε και ;
Η φρικτή σιωπή που ακολούθησε με έκανε να κλείσω άρον άρον το τηλέφωνο .....κι εκείνη ακριβώς την στιγμή μου ήρθε η ιδέα ... Θα διορθώσω το image και το κέφι της φίλης μου , προσεγγίζοντας το πρόβλημά της με μέτρο , ρυθμό και φαντασία , πρωτοτυπία , έμπνευση και μοναδικότητα . Α ναι.... και το ύφος μου θα είναι εντελώς μα εντελώς κλασσικό . Έτσι ! για να μην επιδέχεται κριτική .....

Ευχή και κατάρα
==========

Χρήστη μοι έννεπε , Νίνα , κακότροπον , ός μάλλα πολλά
εφάνθει , επί Composition Doll's φημισμένον blog έπερσε .
Πολλών δε, ανθρώπων είδες αστεία καί σχόλια έγνως
πολλά δε γ' έν τό pc πάθεις άλγεα εί κατά θυμόν
αρνούμενη ήν τε αναψυχήν καί φιλία μεθ' εταίρων ...

21 Μαρτίου 2006 ( Δε μπιγκίνινγκ))

Αγαπητό ημερολόγιο ,

θα σε λέω αγαπητό επειδή έτσι είθισται και θα σε λέω ημερολόγιο επειδή έτσι είπε η Νίνα . - Μπες στο blogger , μου είπε . - Τι είναι αυτό ; ρώτησα . - Ένα είδος ημερολογίου , μου είπε . - Τι είδους ημερολόγιο; ρώτησα . - Σκάσε ηλίθια και κάνε ό,τι σου λέω , μου είπε . Και επειδή η φίλη μου είναι άνθρωπος γλυκομίλητος και με εμπεριστατωμένα επιχειρήματα , σου ' ρθα αγαπητό μου ημερολόγιο . Άλλωστε η Νίνα και θέλει το καλό μου - λέει - και έχει καλές ιδέες.... ( αν και ακόμα αμφιβάλλω λιγουλάκι για το πόσο ωραία ήταν η βραδυά με την υψίφωνο να εκτελεί - στα 3 μέτρα κατά την γνώμη μου - ρεμπέτικα ... ) Τώρα που το καλοσκέφτομαι ίσως έμμεσα με προτρέπει προς την διασημότητα..... Η Άννα Φρανκ δεν κακόπεσε με το ημερολόγιό της ... όχι όχι ατυχές το παράδειγμα.... δεν κακόπεσε αλλά κακοψήθηκε..... αλλά και πάλι.... σε σοφίτα μια σταλιά δύο επί τρία ήταν κλεισμένη και το αμόρε το είχε....ενώ εγώ με διαμπερές , ευάερο και ευήλιο διανύω περίοδο ανανδρείας ( κατά το ανομβρίας )...Ίσως τελικά ο φόυρνος δεν είναι και τόοοσο κακός.....
Αγαπητό μου ημερολόγιο , υπόσχομαι να μοιράζομαι μαζί σου όλα τα συγκλονιστικά που μου συμβαίνουν...ιδιαίτερα τις σκέψεις μου για την Νίνα γιατί εσύ τουλάχιστον δεν θα μου φωνάζεις ..... Καλώς σε βρήκα λοιπόν :)
Υ.Γ. Αγαπητό μου ημερολόγιο θέλω να συγχωρείς τα ορθογραφικά μου λάθη και τους αναγραμματισμούς μου επειδή είμαι μια σταλίτσα απρόσεκτη κι όχι δυσλεκτική όπως λέει η Νίνα..... ναι;